Czlowiek po stracie jednego blednika wykazuje tylko przez kilka tygodni wyrazniejsze zaburzenia

Człowiek po stracie jednego błędnika wykazuje tylko przez kilka tygodni wyraźniejsze zaburzenia, po czym znika ją one stopniowo, tak że tylko w pewnych warunkach lub dopiero po zastosowaniu specjalnych sposobów badania można wykryć brak czynności jednego błędnika. W roku 18ó1 Meniere wyraził przypuszczenie, że uszkodzenie kanałów półkolistych może spowodować zaburzenia równowagi i zawroty głowy. Rolę błędnika jako narządu równowagi określił jasno Golz (1870 r. ). Powiedział on: czy kanały półkoliste są narządem słuchowym, pozostaje nie rozstrzygnięte; poza tym stanowią one jednak urządzenie do utrzymania równowagi. Są one narządem równowagi dla głowy, a pośrednio dla całego ciała. Klasyczne doświadczenia Flourensa (1824 r. ) na błędniku królika i gołębia otwierają nie kończący się szereg prac, które mniej więcej w sto lat później doczekały się w pracach szkoły Magnusa świetnego ujęcia w pewną zwartą jasną całość. Późniejsze badania dorzuciły wiele interesujących szczegółów, równocześnie jednak doprowadziły do pewnego rozbicia owej jasnej całości. [hasła pokrewne: dom dla osób starszych, ortopeda poznań, ortopeda warszawa ]

Tags: , ,

Comments are closed.