Ja nic nie znacze i moja praca równiez” (z ankiety “Maz-Zona”)

Ja nic nie znaczę i moja praca również” (z ankiety “Mąż-Żona”). Typowy też jest żal robotnicy: “Przypomina się o pracowniku dopiero, gdy mówiąc naszym fabrycznym językiem narobi szmelcu: Ile się wtedy i od ilu osób trzeba nasłuchać uwag, skarceń, nagan wypowiadanych niekoniecznie . . . cichym głosem. Nie-jedna łza kapnie na maszynę, jeżeli winowajcą jest kobieta. A kiedy już się pracę opanuje, kiedy robota idzie sprawnie, wydajnie i bez braków, żadna z osób karcących w trudnych początkach nie zdobędzie się na słowo uznania czy pochwały (z ankiety “Polak pracuje”). Podobnie piszą lekarz i sekretarka: “Nie zawód, nie trudności z jego uprawianiem związane (bo przecież z chęcią spędzamy długie godziny na ciężkich dyżurach), ale poczucie nie doceniania naszej pracy w lecznictwie otwartym, poczucie fałszywego ustawienia pracy, jest – moim zdaniem – powodem kryzysu medycyny polskiej”. ” . . . Chyba najbardziej męcząca jest świadomość nieza uważania mojej pracy i niedoceniania jej” (z ankiety “Polak pracuje”). Na to samo zwraca uwagę psycholog. Okazało się w badaniach, iż “sprawa właściwej oceny pracy uznana była za bardzo ważną przez pracowników, natomiast za dużo mniej ważną przez zwierzchników” (H. Burtt). O drugiej stronie stosunków zwierzchnik podwładny przypomina kierownik biura projektów: “Wielką pomocą dla kierownika jest pozytywna ocena jego wysiłków przez podległych mu pracowników. Tak jak pracownik chce być sprawiedliwie oceniany i wynagradzany za swą pracę przez kierownictwo biura, taką samą ambicję i pragnienie ma kierownik (z ankiety “Polak pracuje”). [przypisy: kursy dla fizjoterapeutów, kołnierze ortopedyczne, dom opieki ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: dom opieki kołnierze ortopedyczne kursy dla fizjoterapeutów