Posts Tagged ‘lewomepromazyna’

Czlowiek po stracie jednego blednika wykazuje tylko przez kilka tygodni wyrazniejsze zaburzenia

Tuesday, July 24th, 2018

Człowiek po stracie jednego błędnika wykazuje tylko przez kilka tygodni wyraźniejsze zaburzenia, po czym znika ją one stopniowo, tak że tylko w pewnych warunkach lub dopiero po zastosowaniu specjalnych sposobów badania można wykryć brak czynności jednego błędnika. W roku 18ó1 Meniere wyraził przypuszczenie, że uszkodzenie kanałów półkolistych może spowodować zaburzenia równowagi i zawroty głowy. Rolę błędnika jako narządu równowagi określił jasno Golz (1870 r. ). Powiedział on: czy kanały półkoliste są narządem słuchowym, pozostaje nie rozstrzygnięte; poza tym stanowią one jednak urządzenie do utrzymania równowagi. …read more

Kierunek oczoplasu oznaczamy wedlug kierunku fazy szybkiej

Sunday, July 22nd, 2018

Jeśli będziemy kręcić się dalej wraz z królikiem ciągle z tą samą szybkością i w tym samym kierunku, to gałki oczne uspokoją się i będą stały nieruchomo tak długo, jak długo będziemy się obracać z szybkością jednostajną. W momencie gdy zatrzymamy się, wystąpi znów u królika oczopląs, tym razem jednak skierowany przeciwnie niż w momencie rozpoczynania obrotów. Kierunek oczopląsu oznaczamy według kierunku fazy szybkiej, idąc w tym za okulistami, którzy opisali wiele postaci oczopląsu, zanim jeszcze cokolwiek wiedziano o błędniku. Jeśli doświadczenie powyższe powtórzymy ze zwierzęciem ze zniszczonymi błędnikami, to nie wywołamy oczopląsu. Stąd wniosek, że i ten ruch oczu zależy od błędnika. …read more

Rak zewnatrzkrtaniowy wiezadla naglosniowo-nalewkowego zatoki gruszkowatej

Saturday, July 21st, 2018

…read more

Wlasciwe wyluszczenie krtani zaczynamy od góry lub od dolu

Thursday, July 19th, 2018

Ponad chrząstką tarczowatą po stronie przyśrodkowej rożka odsłaniamy tętnicę krtaniową górną wraz z żyłą i nerwem krtaniowym górnym, Podwiązujemy tętnicę i żyłę, i przecinamy je. Właściwe wyłuszczenie krtani zaczynamy od góry lub od dołu. Jeżeli idziemy od góry (według Glucka), przecinamy tkanki miękkie (więzadła tarczowo-gnykowego) o między chrząstką tarczowatą a kością gnykową, a po przecięciu błony śluzowej wyciągamy nagłośnię i przecinamy błonę śluzową poza fałdami nagłośniowo-nalewkowatymi ścian bocznych aż do chrząstki pierścieniowatej. W końcu odcinamy od tchawicy, którą wszywamy w skórę. Wyłuszczenia od dołu dokonujemy (według Pertera i Sebileaux) po przecięciu tchawicy poniżej chrząstki pierścieniowatej. …read more