Wpływ hamowania krążenia za pomocą kangreloru podczas PCI na zdarzenia niedokrwienne AD 5

Wyjściowa charakterystyka pacjentów i charakterystyka zabiegu w zmodyfikowanej populacji, według której leczenie ma być leczone zgodnie z grupą leczenia. Łącznie 11.145 pacjentów poddano randomizacji w 153 lokalizacjach od 30 września 2010 r. Do 3 października 2012 r. Spośród pacjentów losowo przydzielonych do grupy badanej, 203 nie było poddanych PCI lub nie otrzymywało badanego leku; w związku z tym zmodyfikowana populacja przeznaczona do leczenia obejmowała 10 942 pacjentów (ryc. S2 w dodatku uzupełniającym). Charakterystyka wyjściowa była dobrze zrównoważona między dwiema grupami (tabela 1). Średni wiek pacjentów wynosił 64 lata, a 28% kobiety. Diagnoza podczas prezentacji była stabilną dusznicą bolesną u 56,1% pacjentów, ostry zespół wieńcowy bez uniesienia odcinka ST w 25,7% (5,7% miało niestabilną dławicę piersiową), a STEMI u 18,2%. Ogólnie mediana czasu od przyjęcia do szpitala do PCI wynosiła 4,4 godziny (zakres międzykwartylowy, 1,9 do 21,0). Charakterystykę procedury przedstawiono w tabeli 1. Łącznie 55,6% pacjentów otrzymywało stenty uwalniające lek, a 42,4% otrzymywało stenty z gołego metalu. Dodatkowe podstawowe charakterystyki pacjentów i charakterystyka zabiegu zostały przedstawione w tabeli S2 w dodatkowym dodatku. Punkty końcowe
Rysunek 1. Rysunek 1. Krzywe Kaplana-Meiera dla podstawowego punktu końcowego skuteczności. Pierwszorzędowym punktem końcowym skuteczności było połączenie zgonu z jakiejkolwiek przyczyny, zawału mięśnia sercowego, rewaskularyzacji kierowanej niedokrwieniem lub zakrzepicy w stencie po 48 godzinach od randomizacji, w zmodyfikowanej populacji zamierzonej w leczeniu (która obejmowała pacjentów poddanych przezskórnej interwencji wieńcowej i otrzymywał badany lek). Pokazaną tu wartość P obliczono za pomocą testu log-rank. Wartość P obliczona przy zastosowaniu skorygowanej regresji logistycznej wyniosła 0,005. Wstawka pokazuje te same dane na powiększonej osi y.
Tabela 2. Tabela 2. Skuteczność i bezpieczeństwo punktów końcowych po 48 godzinach od Randomizacji. Rysunek 2. Rysunek 2. Krzywe Kaplana-Meiera dla Kluczowego wtórnego punktu końcowego. Kluczowym drugorzędowym punktem końcowym była zakrzepica w stencie po 48 godzinach od randomizacji, w zmodyfikowanej populacji, która miała zamiar leczyć. Wstawka pokazuje te same dane na powiększonej osi y.
Częstość pierwotnego złożonego punktu końcowego skuteczności zgonu z jakiejkolwiek przyczyny, zawału mięśnia sercowego, rewaskularyzacji kierowanej niedotlenieniem lub zakrzepicy w stencie po 48 godzinach była znacząco niższa w grupie kangreloru niż w grupie klopidogrelu (4,7% w porównaniu z 5,9%; współczynnik 0,78, przedział ufności 95% [CI], 0,66 do 0,93, P = 0,005), na podstawie wcześniejszej analizy logistyczno-regresyjnej, która dostosowała się do stanu wyjściowego (prawidłowy vs nieprawidłowy) i dawki obciążającej klopidogrel (600 mg vs
[hasła pokrewne: ortopeda warszawa, ortopedia, Rezonans Warszawa ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: ortopeda warszawa ortopedia Rezonans Warszawa